Dalits (kasteloze) in India

Periode: 

25 december 2013

Plaats : 

Varkala, India

Blijdschap met een bundle of joy pakket

Waar je ook komt in India, er is armoede. Je ziet direct het verschil; de armen dragen geen schoenen, hebben vuile kleding en leven in kleine hutjes met veel te veel mensen in 1 ruimte. Electra is niet aanwezig en van een gebalanceerde voedsel inname is geen sprake. De mensen eten alleen rijst waarmee ondervoeding en ziektes snel ontstaan.

Kinderen van god
Met 1.220.800.359 inwoners waarbij 27,5% onder de armoede grens leeft kom je op  ruim driehonderd miljoen mensen. Meer dan genoeg werk voor Passion for All om deze mensen te helpen. Het kastensysteem is, nergens anders dan in India, zo ingewikkeld en systematisch in de samenleving aanwezig. Het systeem bestaat uit vier groepen, in orde van laag tot hoog; van arbeiders tot heiligen. Daarnaast bestaat er ook nog een 5e groep; de buitenkasten. Zij noemen zichzelf dalit en worden als kasteloos beschouwd, wat letterlijk neerkomt dat zij het vuile werk doen in de maatschappij. De kaste waarin je geboren wordt is bepalend voor de rest van je leven, het is niet mogelijk om te veranderen. Kastendiscriminatie wordt dan ook internationaal erkend als een vorm van rassendiscriminatie. Onder economische druk worden de beroeps barrières op dit moment enigszins vervaagd. Helaas is het sociale onderscheid nog steeds aanwezig, ondanks het vele werk van Mahatma Ghandi om het systeem te veranderen. De kasteloze werden door hem ‘kinderen van god’ genoemd. En ondanks het feit dat deze kaste in 1949 onwettig werd verklaard is de weerstand tegen verandering groot, waardoor de daadwerkelijke verandering in de samenleving minimaal op gang komt. Zwervers blijven zwervers en arm geboren staat garant voor een arm en moeilijk leven waarbij ‘overleven’ een werkwoord is.

Het is opvallend dat in een land waarbij ongeveer 80% Hindu is en het Christendom met 2,3% mager aanwezig is, kerst toch overal gevierd wordt. De palmbomen zijn versierd met kerststerren, prachtige gedecoreerde kerststallen staan te pronken langs de kant van de weg en de Kerstman zijn we veelvuldig op het strand tegen gekomen. Wij vonden het dan ook erg dankbaar om op kerstdag 50 bundle of joy pakketten uit te delen aan de dalits; de kasteloze. Deze groepering is te herkennen aan hun armoede. Bij het uitdelen van de pakketten blijkt dat onderscheid niet altijd even makkelijk.

Ga maar eens op de scooter oordelen van jij wel en jij niet.  Door uitgebreid de tijd te nemen hebben we het onderscheid weten te maken tussen arm en heel erg arm. Bijzonder om te zien dat de gemeenschap ook op de hoogte is van de armen onder hun. Zo werden we meerdere keren attent gemaakt op het feit dat de man des huizes was overleden en de vrouw met vier kleine kinderen er alleen voor stond.

Passion for All komt waar anderen niet komen

Bundle of joy inkopen
Met veel plezier zijn we op 24 december boodschappen gaan doen. Heerlijk om met overvolle boodschappen karretjes door de supermarkt te lopen in de wetenschap dat anderen daar straks veel plezier aan beleven. Samen met een Indiër hebben we de inhoud bepaald. Het is je verdiepen in een andere cultuur met hun normen en waarden. Vanuit onze cultuur kan je denken dat muesli en fruit gezond is, maar wanneer het land leeft op rijst en bonen dienen de pakketten aan te sluiten op deze behoeften. Een leuke zoektocht waarbij we ineens alles weten van de basis ingrediënten voor; idly, rijstpannenkoekjes en sambar. En welke top drie kruiden zeker niet mogen ontbreken in de Indiase keuken. Met dank aan de supermarkt die samen met ons alles goed georganiseerd heeft!

Gedicht van Moeder Teresa
De 25e stonden we al vroeg bij de supermarkt om alle pakketten in te laden. De mensen die daar werken zijn zo enthousiast dat ze ons aan alle kanten mee helpen. De eigenaar werd geraakt door ons initiatief en gaf ons het onderstaande gedicht;

 

At the end of our lives, we will not be judged by how many diplomas we have received, how much money we have made or how many great things we have done. We will be judged by;
I was hungry and you gave me to eat,
I was naked and you clothed me,
I was homeless and you took me in.

Mother Teresa

 

Uitdelen van de pakketten
Met het gedicht op zak zijn we enthousiast op pad gegaan. De riksja rijder zat tot het dak aan toe vol en kon ons nauwelijks bijhouden op de scooter. Na het uitdelen van een aantal pakketten begreep hij welke mensen we zochten en hielp enthousiast mee! Rijdend langs de vele huizen en intensief kijken hoe de staat van armoede was. Niet altijd even makkelijk wanneer je ego dan lekker mee gaat roepen; hé zeg wie ben jij om te oordelen dat deze mensen wel of geen pakket krijgen? Zijn de anderen het niet waard dan? Gelukkig is onze doelstelling duidelijk en kon die onzekerheid snel worden uitgeschakeld. We rijden langs het station waar je nauwelijks kan spreken van woningen. Hutjes gemaakt van bamboe geven ze onderdak tegen de warmte. Bij regen is het op hoop van zegen dat een klein stukje plastic het vocht tegen houdt. Geld voor elektra is er niet en op sommige plaatsen ontbreekt stromend water. Met de middelen die ze hebben proberen ze er het beste van te maken. Je begrijpt dat iedere vorm van hulp hier meer dan welkom is!

Delen geeft blijdshap bij de gever en ontvanger

In totaal hebben we de volgende pakketten gemaakt;

  • Basis pakket - 24 stuks - 2 kilo rijst, 1 pond mungbonen, 1 pond linzen, 3 zakjes kruiden, theepoeder, suiker, waspoeder, kokosolie
  • Plus pakket - 21 stuks - Inhoud van het basispakket, aangevuld met; havermout, een pak koekjes, cake en rijstpoeder
  • Luxe pakket - 5 stuks - Inhoud van het basis en pluspakket , aangevuld met; luxe blokje zeep en een zak nootjes

India is een goedkoop land waarbij de inkoopkosten lager liggen dan de verkoop van de pakketten. Dus wanneer je 1 pakket hebt gekocht, konden we er 2 weggeven!

Tranen en ontroering
Voor ons is het belangrijk om even contact te maken met de mensen. We gaan mee naar binnen, geven iedereen een handje en overhandigen dan het pakket. Soms beginnen de mensen spontaan te huilen, dat roept ook bij ons tranen op. Het is zo uit het hart en dat raakt. Anderen kijken ons vol ongeloof aan en durven nauwelijks te geloven dat dit voor hun is. Wij voelen ons dankbaar dat wij dit namens jullie kunnen doen. Heel erg bedankt voor jullie steun en bijdragen!