Talibe, straatkinderen in West Afrika

Periode: 

22 mei t/m 26 juni 2012

Plaats : 

tijdens onze fietsreis vanaf Senegal t/m Gambia

Talibe Kinderen in Dakar

In Senegal hebben de mensen meestal veel kinderen, met als resultaat dat ze niet altijd in staat zijn om voor hun eigen kinderen te zorgen. De situatie thuis kan dan zo schrijnend worden waardoor de kinderen naar de Marabout, religieus leraar van de Islam, worden gebracht. Deze man wordt veronderstelt om de kinderen onderdak, eten en koranles te geven. Helaas is de praktijk anders! De Marabout ‘gebruikt’ de kinderen en stuurt ze de straat op om geld voor hem te bedelen. In ruil daarvoor geeft hij koranlessen. Alles wat ze krijgen moeten ze afstaan aan de Marabout (geld, kleding en andere ontvangsten). Wanneer ze niet aan hun dagelijkse target kunnen voldoen is dat vaak niet zonder gevolgen. De leefomstandigheden van de kinderen laat zeer te wensen over. Ze slapen met velen (50 – 100 kinderen) op één kamer en worden van jongs af aan de straat op gestuurd om te bedelen. Hun kleding is kapot en schoeisel hebben ze niet. Ze lopen rond met een oranje plastic bakje waar ze veelal rijst van de lokale bevolking in krijgen. Wanneer ze geluk hebben zit er ook nog wat visafval in wat door anderen niet meer wordt gebruikt. De kinderen ontvangen totaal geen liefde, worden vaak weggestuurd en zijn volledig afhankelijk van de mensen om hun heen. Er wordt een zeer grote aanspraak gedaan op hun overlevingsgedrag. We zien dit per stad verschillen. In steden met veel Talibe (straat) kinderen zijn ze veel harder voor elkaar, ze moeten daar letterlijk voor hun eten vechten! In kleine plaatsen zie je soms dat bepaalde restaurants standaard voor ze zorgen waardoor ze ook wat meer kunnen ontspannen. Er wordt dan tenslotte in hun eerste levensbehoefte voorzien waardoor ze ‘alleen’ nog het geld inzamelen als probleem hebben. De kinderen ervaren absoluut geen veilige ‘thuishaven’ bij de Marabout. Merendeel van de kinderen zijn bang en ervaren geen onbezorgde jeugd. Het resultaat is dat ze vaak weg lopen en eindigen als dakloze straatvechters.

Talibe straat kinderen

De Marabout is een man met aanzien en daardoor blijkbaar moeilijk aan te spreken op zijn gedrag. De situatie is algemeen bekend en toch blijft het in stand. Wij zijn hier te kort om daarover te oordelen of te vertellen. Dat is nu minder belangrijk, prioriteit geven we aan de kinderen! We hebben daar met veel mensen over gesproken, informatie gevraagd en liepen toen ook wat vast. Wanneer je langdurig wilt helpen moet je een totaal ander systeem voor de kinderen op zetten. Dat zou betekenen dat wij hier moeten blijven wil je dat body geven en daar ligt ons hart nog niet. Ons hart ligt wel bij de kinderen en het verschil willen maken, al is het voor 1 dag.  Er is veel te zeggen over de manier waarop wij het doen, wij hebben daar ook uitvoerig over gesproken, de voor- en de nadelen. Een andere oplossing is om NIETS te doen en daar kiezen wij niet voor! Iets is altijd nog beter dan niets!

Wat hebben we gedaan?

Vanaf St. Louis zijn we daarom begonnen om aan ieder Talibe (straat) kind wat we tegen komen eten te geven. Zonder uitzondering! En dat is een hele ontdekkingsreis. In no time staan er soms 10 – 20 kinderen om je heen wanneer bekend is dat er wat te halen valt. We ervaren dat het niet zo makkelijk is om het eten gestructureerd uit te delen en de kinderen te overtuigen dat ze ALLEMAAL krijgen zodat ze niet hoeven te vechten. Nog lastiger is het om de kinderen uit elkaar te houden, wie heeft wat gehad? Het is schrijnend om te zien dat andere kinderen met voldoende eten en zelfs ook volwassenen in de rij komen staan omdat er wat te halen valt! Je begrijpt dat we heel veel hebben geleerd en na een paar weken weten hoe we de kinderen het meest blij kunnen maken.

Hoe leuk is het niet om in een leven waarbij je altijd maar afhankelijk bent van giften van anderen, zelf eens te kiezen? En hoe fijn is het dat de keuze helemaal vrij is en je het dan ook nog ZELF mag pakken? Bij de fruitkraam mogen de kinderen van ons zelf hun eigen stuk fruit kiezen en pakken. Eerst is er ongeloof en wanneer het tot hun doordringt gaan de ogen glunderen! Sommige gaan voor het grootste stuk fruit en anderen kiezen voor een mandarijn en daarmee wellicht wat ze echt lekker vinden. Wij zien op dat moment een blij gezicht en stralende ogen en hebben daarmee in ieder geval voor dat moment ‘een verschil’ kunnen maken.